Reflections Kamp'ın Hikayesi 2. Bölüm

Önceleri kampi Kosta Rika’da ya da bir ihtimal Panama’da kurmayi düsünüyordum. Zamanla bu yerlerin hayalimin yalnizca birer sembolü olduklarini, yolculugumun beni herhangi bir yere çekebilecegini fark ettim. Yerlesecegim ülkede önce mevcut bir yapinin oldugu bir yerde, belki de küçük bir kasabada ise girisecegimi düsünüyordum. Kalbimin derinliklerinde ise ücra bir yerlerde güzel bir yer bulup kampi sifirdan baslatmanin hayalini kuruyordum, ama bir seyin yoktan nasil insa edilecegi konusunda hemen hemen hiçbir fikrim yoktu. Sizin de görebileceginiz üzere bir sekilde her sey degisti.

Yolculugumun Türkiye’de son bulmasina birkaç sey neden oldu: Tasinmaktan ve yolculuk yapmaktan (inanabiliyor musunuz?) sikilmistim –toplanip Orta Amerika’ya (Kosta Rika vs.) gitme fikri nedense içimde bir bosluk yaratiyordu; 11 Eylül olayinin üzerinden pek geçmemisti ve baska nedenlerle de dünyanin o bölümünde olmam gerekmedigini hissettim; artik önceki kadar çok param yoktu ve tabi ki, bir kiz arkadasim vardi…